Wstęp
Józef Fuśniak to postać, której życie i kariera są silnie związane z historią Polski oraz II wojny światowej. Urodził się 10 maja 1922 roku w Warszawie i od najmłodszych lat dążył do spełnienia swoich marzeń o lataniu. Jako pilot wojskowy służył w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii, gdzie wziął udział w wielu kluczowych operacjach wojskowych. Jego życiorys jest przykładem determinacji i odwagi, zarówno w trakcie wojny, jak i po jej zakończeniu. W artykule tym przyjrzymy się jego życiu, karierze oraz wyzwaniom, które musiał pokonać.
Wczesne lata i edukacja
Już w 1935 roku młody Józef Fuśniak związał swoje życie z wojskiem, wstępując do Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Jego pasja do lotnictwa szybko znalazła wyraz, gdy przeniósł się do Korpusu Kadetów Nr 2 w Rawiczu, a następnie do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Tam ukończył kurs pilotażu szybowców, co stanowiło pierwszy krok w kierunku realizacji jego marzeń o lataniu. Wybuch II wojny światowej zastał go na szkoleniu w Moderówce na samolotach RWD-8, gdzie nabywał pierwsze doświadczenia jako pilot.
Po ewakuacji na przedmoście rumuńskie, Józef trafił do Rumunii, gdzie został internowany w obozie w Slatinie. Jego determinacja i chęć walki za ojczyznę doprowadziły do ucieczki z obozu. W listopadzie 1939 roku dotarł do Francji przez Maltę, co stało się początkiem jego niezwykłej drogi wojskowej.
Służba w Polskich Siłach Powietrznych
Po przybyciu do Francji Józef Fuśniak trafił do bazy lotniczej Lyon-Bron. W lutym 1940 roku udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych. Otrzymał numer służbowy RAF 780945 i rozpoczął intensywne szkolenie pilotażowe. Po przybyciu do Centrum Lotnictwa Polskiego na wyspie Sheppey oraz kolejnych bazach RAF Eastchurch, Manstone i Bramcote, ukończył kurs pilotażu wstępnego.
Niestety, podczas dalszego szkolenia Fuśniak zachorował na grypę i musiał zrezygnować z dalszego szkolenia w zakresie pilotażu. Zdecydował się natomiast na ukończenie kursu strzeleckiego, co pozwoliło mu na powrót do służby w Bramcote. Jako pilot brał udział w wielu ważnych misjach wojskowych, a jednym z najbardziej dramatycznych momentów była katastrofa lotnicza samolotu Vickers Wellington podczas treningu.
Katastrofa na Buckden Pike
30 stycznia 1942 roku doszło do tragicznej katastrofy samolotu Vickers Wellington na wzgórzu Buckden Pike w hrabstwie Yorkshire. Fuśniak był jednym z sześciu członków załogi i jako jedyny ocalał z tego tragicznego zdarzenia. Mimo złamanej nogi próbował ratować rannego kolegę z załogi, sierżanta Jana Sadowskiego. Za tę heroiczną postawę został odznaczony Medalem Imperium Brytyjskiego, co podkreśla jego odwagę i determinację nawet w obliczu śmiertelnego zagrożenia.
Walka o wolność
Po rekonwalescencji Fuśniak powrócił do służby w 18 OTU i dołączył do nowej załogi pod dowództwem porucznika Bolesława Peszkowskiego. Brał udział w „nalocie tysiąca bombowców” na Bremę w nocy 3/4 czerwca 1942 roku. Niestety, los nie oszczędził go podczas pierwszego lotu bojowego – samolot Józefa został zestrzelony nad Duisburgiem 21/22 lipca 1942 roku. Po lądowaniu na spadochronie został aresztowany przez niemieckie siły i osadzony najpierw w Dulag Luft w Oberursel, a następnie w Stalagu VIII B w Łambinowicach.
W obozie jenieckim Józef zgłosił się do pracy w kopalniach, co dawało mu nadzieję na ucieczkę. Próby te podejmował dwukrotnie, jednak za każdym razem były one nieudane, a on sam wracał do obozu. Ostatecznie w lutym 1945 roku udało mu się ewakuować wraz z innymi więźniami na zachód i dnia 16 kwietnia tego samego roku został uwolniony przez wojska amerykańskie.
Życie po wojnie
Po wojnie Józef Fuśniak wrócił do Anglii i ponownie podjął służbę w lotnictwie. Został ostatecznie zdemobilizowany w 1948 roku, kończąc swoją karierę wojskową jako sierżant oraz angielski Warrant Officer. Jego życie po zakończeniu działań wojennych było równie aktywne – rozpoczął pracę przy projektowaniu elektrowni parowych, wodnych oraz atomowych.
W 1960 roku uzyskał tytuł inżyniera mechanika oraz stał się członkiem brytyjskiego Związku Inżynierów Mechaników w 1969 roku. Działał także na rzecz upamiętnienia poległych polskich lotników; dzięki jego staraniom na Buckden Pike powstał pomnik ku ich czci.
Zakończenie
Józef Fuśniak pozostaje symbolem odwagi i determinacji nie tylko jako żołnierz Polskich Sił Powietrznych podczas II wojny światowej, ale także jako człowiek, który po zakończeniu konfliktu potrafił odnaleźć swoje miejsce w nowym świecie. Jego życiorys jest inspiracją dla wielu pokoleń Polaków oraz wszystkich tych, którzy cenią sobie wolność i gotowość do walki o nią. Umarł 4 lipca 2017 roku, pozostawiając po sobie niezatar
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).